Resultaten van de ‘opgravingen’; archeologie van de koude grond.

13 Mei

Eend-12-zw-op-100-pxWij realiseren ons dat het geen wetenschappelijk gefundeerde archeologie is geworden. Toch zijn de vondsten tijdens het graven van de kooiplas interessant genoeg voor een blog; archeologische vondsten,(ook) met een knipoog. (Bekijk alle vondsten hier.)

De waterwolfvondsten-uit-de-19de-eeuw
Eerder opgegraven scherven doen vermoeden dat er al vóór het jaar 1200 mensen in de regio woonden, nog voor er een eiland Ruigoord bestond. In deze periode waren de gronden nog aardig veilig en stabiel. Het IJ bestond zelfs nog niet, zeker niet zo groot. Later sloeg ‘de waterwolf’ steeds vaker toe. Stormen en overstromingen vraten groeiende stukken uit het oude land. Door het water is eerst het eiland Ruigoord uit het omringende land gebeeldhouwd en later weer van vorm veranderd.

Bebouwing
Van 1200 tot in de 19e eeuw werd het geleidelijk steeds moeilijker er bebouwing te handhaven. De laatste boer die een nieuwe schuur en woonhuis op het eiland bouwde was Simon Rijss in 1835. Een jaar later verwoestte een zeer zware storm en overstroming de boerderij van Simon. Er zijn zelfs bronnen die beweren dat bij deze Dit-noemen-we-nu-nog-'rotzooi'storm ook de  restanten van de eendenkooi van het eiland zijn gespoeld. De op een kaart van 1849 afgebeelde kooi bestond dus waarschijnlijk toen al niet meer.

Inpoldering
Rond 1872 begon de inpoldering van de wateren rond Ruigoord voor de aanleg van het Noordzeekanaal. Ruigoord werd weer deel van het land. Op de kooilocatie bouwde men later een nieuwe boerderij en een arbeiderswoning. Het zijn met name de sporen van deze bebouwing die we nu hebben teruggevonden.

Vóór 1872
Bij het graven van de diepere delen van de kooiplas stuitten we op de oudere 17de-eeuwse-restantengrondlaag van vóór 1872. De voorwerpen die Frans Rodenburg in deze diepere laag heeft gevonden, kunnen we dus mogelijk toeschrijven aan deze periode.
In de 17e eeuw kenden bebouwing en grondkavels op het eiland benamingen als
‘de paardenkamp’ en ‘het melkhuisje’.Dat geeft aan, dat er toen ook vee
gehouden werd. Waarschijnlijk werden paarden, koeien en andere
dieren vanaf Halfweg overgevaren, terwijl de vers gevangen eenden van daaruit hun weg vonden naar Amsterdam, Haarlem en nog verder.

Eén reactie to “Resultaten van de ‘opgravingen’; archeologie van de koude grond.”

Trackbacks/Pingbacks

  1. Historisch Halfweg bezoekt de eendenkooi; het begin van een mooie samenwerking – 28 oktober 2016 | De eendenkooi van Ruigoord - 28/10/2016

    […] kooi valt er veel te vertellen over de verschillende lagen die in de loop der tijd zijn opgebracht. (zie ook de blog over de opgravingen) Die grondlagen – zand, veen, klei etc. – vertegenwoordigen de ontwikkelingen die het […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: