Beschoeiing en andere oeverproblemen en -oplossingen; exoten op de eendenkooi – 4 december 2014

4 Dec

Muskusrat--tekeningNa het verzagen van de eik in het Amsterdamse bos vordert het maken en plaatsen van de beschoeiing van de eerste vangpijp gestaag. Daar blijft de oever gegarandeerd tientallen jaren goed. In de rest van de kooiplas staat de oever bloot aan allerlei aanvallen; van weer, wind en een te goed ge-integreerde vreemdeling.

Beschoeiing gaat doorFrans-plaatst-beschoeiing
Ondanks het koude weer van de afgelopen tijd gaat het beschoeien van de vangpijp door. Frans Rodenburg gaat zelf regelmatig ook aan de slag om de snelheid er een beetje in te houden. De door de deelnemers gemaakte planken moeten netjes in het ijskoude water aan de paaltjes worden vastgemaakt.

Onwelkome exoot
De muskusrat is, ondanks zijn naam, geen echte rat. Hij komt pas vanaf het begin van de 20ste eeuw in Europa voor, toen hij door de mens uit Noord Amerika werd ingevoerd o.a. voor de pelsfokkerij. muskusrat-in-Noord-Amerika‘Ondatra Zibethicus’, zoals zijn Latijnse naam luidt, heeft een kop-romplengte van 25 à 40 cm en een afgeplatte (zwem)staart van zo’n 19 tot 28 cm lang. Hij kan een gewicht bereiken tot 1700 gram en is daarmee vier keer zo zwaar als de bruine rat. Op zich is het een mooi en sympathiek dier, ware het niet dat deze riet- en planteneter zijn hol het liefst in opstaande walkanten (en dus ook dijken) graaft. Met name in ons veenweide- en dijkgebied voelt hij zich heel erg thuis. Een volwassen muskusrat verzet wel 13 kruiwagens (1 kuub) grond per jaar. Je kunt je voorstellen dat dat gevaarlijke verzakkingen van dijken en waterkeringen tot gevolg kan hebben. En omdat hij geen natuurlijke vijanden heeft moét de mens wel ingrijpen; je kunt ook té goed ge-integreerd zijn.

PreventiefRon-Koopmans-aan-het-werk-op-de-kooi-
Ron Koopmans is professioneel muskusrattenvanger in dienst van het waterschap van Rijnland. Hij vangt de knagertjes d.m.v. metalen klemmen die hij vlak onder het wateroppervlak, in de wallenkant, direct voor de ingang van een rattenhol plaatst. Als een van de bewoners de klem passeert slaat deze dicht en is de rat op slag dood. Ron vangt in zijn hele werkgebied (bijna 900 km watergangen), jaarlijks zo’n 100 tot 120 stuks ratten. Het is daarom opvallend dat hij op de eendenkooi binnen twee dagen zeven stuks heeft weten te verschalken! Omdat de muskusrat zich ook nog eens snel voortplant (twee, soms drie nesten, van vijf tot zeven jongen, per jaar), probeert het waterschap actief de populaties zo klein mogelijk te houden. En Ron legt uit dat je er zo snel mogelijk bij moet zijn, omdat het anders helemaal uit de hand loopt. Het plaatsen van zoveel mogelijk beschoeiing zal daarom in de toekomst zeker helpen te voorkomen dat meer ratten hier hun holen kunnen gaan maken.

Recept voor de feestdagen
Nu is de muskusrat ook wel bekend van de Vlaamse menukaart, onder de naam van ‘waterkonijn’. Als seizoensgerecht in de herfst en oogstmaanden, in een stoofschoteltje, gesudderd in bokbier met pruimen, schijnt het heerlijk te zijn. Wat ons betreft is dat voor de komende feestdagen een aanrader; weer eens wat anders dan eendenbout.



		

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: