Tag Archives: School2Work

Recycling en waterberging: wijnfust wordt regenton – 2 mei 2016

2 mei

Eend 17 zw op 100Eendenkooi en waterbergingWerkmeester-en-deelnemer-samen-aan-het-werk
Nu we met de eendenkooi van Ruigoord online staan bij Amsterdam Rainproof (zie eerdere berichten op de website en facebook), leek het Frans en werkmeester John aardig om voor de jongens van School2Work in deze laatste week voor de voorjaarsvakantie het belang en de praktijk van kleinschalige waterberging wat tastbaarder te maken. En om het passend te maken voor een eendenkooi uit 1652 zijn ze op zoek geweest naar iets wat historisch verantwoord is. De meest gangbare en authentieke vorm van kleinschalige waterberging is natuurlijk de regenton! Bij ons kan dat alleen een echte houten regenton zijn.

Wijn en zuurkooladriaan-brouwer-herbergtafereel-met-gevangen-eend
In de Gouden Eeuw was het houten fust (ton) bij uitstek het middel om bier en
wijn in te vervoeren en te bewaren. Ook gezouten en gepekelde vis, vlees, water en bijvoorbeeld zuurkool werden, in deze fusten geconserveerd, door de VOC meegenomen op lange zeereizen. Versleten en kapotte fusten werden afgedankt, maar kregen vaak een nieuwe bestemming, bijvoorbeeld als meubilair (over recycling gesproken).

Adriaan BrouwerRuzie-in-de-herberg
In de tijd van onze eendenkooi schilderde de Vlaamse kunstenaar Adriaan Brouwer in de directe nabijheid van Haarlem en Amsterdam veel boerenerven en herberginterieurs. Regelmatig zijn op de schilderijen fusten terug te vinden, tot tafel of stoel vertimmerd. En het is niet ondenkbaar dat ook onze 17e eeuwse kooiker wel eens een paar oude fusten op de kop getikt heeft. Die waren namelijk ook heel geschikt om bijvoorbeeld het voer voor de tamme- en staleenden in te bewaren, goed beschermd tegen ongedierte zoals muizen en ratten.

Een passend symboolde-regenton-op-zijn-plek
Een paar weken geleden kon Frans een afgeleefd eikenhouten wijnfust op de kop tikken. Werkmeester John en de jongens zijn hier dadelijk mee aan de slag gegaan en met succes. Bij ons is dit fust nu een regenton geworden. Omdat het hier een plek voor waterberging betreft, is dit een passend symbool!

 

Twee hoogstammen met historie completeren de nieuwe boomgaard van de eendenkooi – 10 maart 2016

10 mrt

Eend 16 zw op 100Vroeger stond vlakbij de eendenkooi een boerderij met fruitboomgaard. Dick Savert entte een paar jaar geleden een aantal van de oudste fruitbomen. Die twee ‘hoogstammen’ plantte hij op 9 maart met hulp van School2Work. Daarmee is onze boomgaard compleet.

HistorieLaatste-twee-bomen-boomgaard-maart-2016-2
Rond 1666, ongeveer veertien jaar na de bouw van de eendenkooi, graasden er al koeien op Ruigoord. Vlak buiten de stille zone, op een paar honderd meter afstand bouwde de boer een ‘melck huijsje’. Dat kleine melkhuisje groeide in de loop der tijd uit tot de mooiste boerderij van de Houtrakpolder, Hoeve Ruigoord, compleet met boomgaard. De restanten daarvan zijn nu nog in het landschap terug te vinden. En ook kooikers plantten regelmatig fruitbomen naast de kooiplas, om de vaak magere inkomsten aan te vullen. Dat was reden om ook op onze eendenkooi een boomgaard aan te leggen.

Dick SavertBoomgaard-met-werkruimte-op-de-achtergrond
Dick is opgeleid op de Agrarische Hogeschool in Delft, met o.a. fruitteelt en plantenfysiologie in zijn vakkenpakket. Na een loopbaan bij Natuurmonumenten, als ondernemer/hovenier en bij de gemeente Amsterdam, kwam hij terecht bij het ‘Groenteschip’ in Aalsmeer, het tuinbouwporject van de toenmalige Amsterdamse Dienst Werk en Inkomen, dat per 31 december 2015 helaas is gestopt. (zie de facebookpagina ). De stap naar School2Work was daarna echter snel gemaakt, waar Dick nu als werkmeester aan de slag is. Zijn ervaring met fruitbomen komt ons nu heel goed te pas.

Verplaatsen en entenTaquiero-en-Dick-planten-de-laatste-boom
Op het Groenteschip stond ook een kleine fruitboomgaard. Die bomen eindigden gelukkig niet in de hakselaar, maar konden verhuizen naar de eendenkooi. Machinist Gerrit van aannemer Markus, had daarvoor met een klein ‘kraantje’ de plantgaten voorbereid. Een kleine veertig fruitboompjes (struikvorm) vonden begin dit jaar gelukkig dus een tweede huis op de eendenkooi. Dick Savert had al eerder, op verzoek van Frans Rodenburg, een aantal loten van de oude hoogstam-appelbomen van de hoeve Ruigoord geënt op onderstammen. De twee beste mocht Taquiero, deelnemer van School2Work , op 9 maart op hun plaatsen ingraven.

Rassenappelboom
In de licht basische grond (pH van 6.8. tot 7.5) zouden de bomen het goed moeten doen. Over een jaar of drie tot vijf jaar verwachten we de eerste oogst. En voor die tijd zijn ze ook al goed voor de biodiversiteit op de eendenkooi.
Er staan mooie rassen appel, peer en pruim in ‘onze’ boomgaard.
– Appel: Groninger kroon , Bramley’s Seedling , Elstar
– Peer: Conference, Doyenné du Comice
Pruim: Victoria en Opal
Alleen van de Ruigoorder-bomen weten we nog niet welk ras het is. Daarvoor moeten we wachten tot ze vrucht dragen. Wie er meer van weet; alle informatie is welkom.

Diplomering School2Work 2015 – 10 juli 2015

10 jul

Eend-13-zw-op-100pxBegin juli kregen negen jongeren van School2Work, waaronder die van de eendenkooi, hun entreediploma uitgereikt. Omdat ze ook hun VCA- en Heftruckdiploma hebben, hebben ze nu zelfs een voorsprong op de arbeidsmarkt. Reden voor een kleine viering.

UitvalvoorzieningDit-diploma-biedt-toegang-tot-werk-of-een-MBO-opleiding
School2Work (S2W) is een uitvalvoorziening voor jongeren tussen de 15 en 23. Het zijn jongens en (veel minder) meisjes die het (nog) niet redden in het reguliere onderwijs of op de arbeidsmarkt. Zij hebben baat bij praktijk-leren. S2W biedt deze doelgroep, met veelal een complexe achtergrond, de mogelijkheid om de draad weer op te pakken. Het kenmerkende voor S2W is dat arbeid en onderwijs op dezelfde locatie worden aangeboden. Locaties als de eendenkooi, in het westelijke havengebied, bieden een prikkelarme omgeving. Daardoor krijgen jongeren de kans zich, zonder ongewenste afleiding te ontwikkelen, een goede werkattitude aan te leren en alsnog een diploma te behalen. Door het bieden van zinvol en realistisch werk dat gekoppeld wordt aan theorie (zoals lezen en rekenen) wordt ‘het leren in de praktijk’ geactiveerd. De samenwerking tussen werkmeester, docent en deelnemer staat centraal en zorgt ervoor dat de te leren materie makkelijker beklijft en als zinvol wordt ervaren. Een timmeropdracht bijvoorbeeld maakt het verschil tussen centimeters en millimeters direct duidelijk.

ROC TOPOok-de-docent-tekent-de-diploma's
Ook in het afgelopen jaar hebben docenten van ROC TOP en werkmeesters van Werk & Re-integratie (voorheen DWI) weer hard gewerkt om een aantal jongeren klaar te stomen voor een vervolgtraject. Dit vervolgtraject is met name werk, maar er stromen ook jongeren door naar vervolgopleidingen. ROC TOP biedt kleinschalig mbo-onderwijs en onderscheidt zich door persoonlijke aandacht voor de student. De docent kent hem/haar goed en weet waar de belemmeringen in het persoonlijk leven liggen en wat die student nodig heeft om een diploma te halen. ROC TOP werkt daartoe ook samen met bijvoorbeeld schoolmaatschappelijk werkers, schuldhulpverleners en jeugdartsen.

Entreediploma
Het resultaat van die inspanningen mag er zijn. Dit jaar stromen negen jongeren van S2W uit met een Entreediploma!! Dat biedt toegang tot de mbo-opleidingen van het ROCvA. Het is speciaal in het leven geroepen voor jongeren die geen regulier diploma kunnen overleggen, groepsfoto van geslaagden, docenten en werkmeesterszoals de deelnemers van S2W. Wij vinden die negen diploma’s een prachtig resultaat na een intensieve periode. Naast dit diploma hebben alle deelnemers ook hun VCA- en heftruck-certificaten behaald. Daardoor zijn hun kansen op de arbeidsmarkt merkbaar groter geworden. Ze beginnen zelfs met een kleine voorsprong. Het is aan hen om deze vast te houden. Werkmeesters, docenten, leidinggevenden (waaronder ‘onze’ juf Charlotte), deelnemers en familie waren op buitenlocatie Kinderboerderij Gliphoeve bijeen om dit te vieren.

Wij zijn TROTS op deze vorm van samenwerken, omdat het mensen op weg helpt naar een productieve toekomst!

Met deelnemers op stap naar Amsterdam in de voetsporen van de kooiker – 2 juli 2015

2 jul

Eend 5 op 100Met deelnemers van School2Work volgden we op 30 juni de weg zoals de kooiker die moet hebben afgelegd als hij zijn waren in Amsterdam ging afleveren. Verslag van een interessante tocht door de binnenstad.

Rondleiding door het oude AmsterdamGids-Albert-in-gesprek-met-de-deelnemers
In de tijd van de actieve eendenkooi, in de gouden eeuw, ging de kooiker van het eiland ‘Ruyghoordt’ waarschijnlijk regelmatig met zijn ‘weijschuijt’ naar Amsterdam. Hij moet dan in het oude deel van de haven zijn binnengekomen om zijn entvoghels daarna bij het vogelskopersgilde af te leveren. De deelnemers van School2Work startten in het Scheepvaartmuseum met een kopje koffie om vervolgens onder leiding van gids Albert, van Local experts Amsterdam, een wandeling te maken naar de Oudezijds Armsteeg op de Wallen. Albert vertelde enthousiast over de verschillende historische gebouwen die we onderweg tegenkwamen, zoals het magazijn van de West Indische Compagnie aan de Prins Hendrikkade, de bewust vooroverhellend gebouwde pakhuizen aan de Binnenkant, het Scheepvaarthuis en de Waag op de Nieuwmarkt. En hoewel de verlokkingen van de Amsterdamse binnenstad voor veel afleiding zorgden, kwamen we toch na een uurtje met een compleet gezelschap op de plaats van bestemming aan.

Brouwerij de Prael
Toen Albert afscheid nam bij brouwerij de Prael dachten sommige deelnemers een lekker biertje te krijgen. Maar daar was natuurlijk geen sprake van, omdat het werktijd was én omdat de heren nog geen 18 waren. Ze waren echter snel over die teleurstelling heen vanwege de lunch, samen met de werknemers van de brouwerij, en de interessante rondleiding door Fer Kok. Fer, een van de oprichters, liet de groep uitgebreid kennismaken met de fases van het brouwproces; van het maischen en de hop tot het ‘koken’, het gisten en het bottelen. Dat hield de aandacht van de deelnemers goed vast, mede omdat bier wel een ‘cool’ onderwerp is.In-de-brouwerij

Geen ‘zielig bier’
Fer Kok en zijn zakenpartner Arno Kooij werkten beiden al een tijd in de psychiatrische verpleging én waren hobbybrouwers. In 2001 brachten zij beide passies samen in de Prael, een bierbrouwerij waarin psychiatrische patiënten buiten de inrichting, maar veilig aan de slag zijn met een aantal speciaalbieren. De Prael, een anagram van ‘Parel’, draait op twee inkomstenbronnen, de verkoop van bieren en zorggelden van de patiënten. De kwaliteit van de tegenwoordig zeer populaire speciaalbieren staat echter voorop. Fer, “wij dagen de werknemers uit hun grenzen te verleggen, zelfstandiger te worden en hun werk professioneel te doen. Dat is eigenlijk zelfs belangrijker dan het beschermende karakter van onze werkomgeving. We houden rekening met de mensen, maar we brouwen hier geen ‘zielig bier'”. En de zaken gaan goed. De Prael is op zoek naar ruimte voor een groter brouwhuis; de productie moet omhoog van 130.000 liter naar ca. 200.000.

De zonnebootDe-Zonneboot,-de-Amsterdam-en-het-scheepvaartmuseum
Om de weg van de kooiker, vanaf de ‘bierkaaij’ naar huis, nog beeldender te maken mochten de deelnemers per boot over de grachten terug naar het scheepvaartmuseum. Op de elektrische ‘Zonneboot‘, een luxe houten fluisterboot met teakhouten dek, voelden de heren zich vips in hun eigen stad. Het weer, het uitzicht en leuke toeristes langs de grachten zorgden voor veel hilariteit en dikke ‘smiles’. Hier zouden ze wel aan kunnen wennen, was de gemeenschappelijke conclusie. Een van de deelnemers dacht er zelfs aan de werkmeesters te bedanken voor deze trip. En dat is een groot compliment, want dat gebeurt zeker niet elke dag.

Met School2Work op bezoek in het Scheepvaartmuseum – 3 juni 2015

3 jun

Eend 12 zw op 100Deelnemers van School2Work zagen in het scheepvaartmuseum twee aspecten van de Amsterdamse haven; de geschiedenis in de Gouden Eeuw en het huidige belang als bron van welvaart en werkgelegenheid.

InleidingOp-de-binnenplaats-van-het-museum
Werkmeesters John Beertsen en Ron de Vries, ‘schooljuf’ Charlotte Hilkemeier en projectleider van de Eendenkooi, Frans Rodenburg, waren met vier deelnemers van School2Work op bezoek in het Scheepvaartmuseum van Amsterdam. Doel was de jongens te laten zien hoe groot en veelzijdig de haven is en dat er veel werk is, ook voor minder geschoolde werknemers. Daarnaast liet de rondleiding zien hoe de geschiedenis van de haven is verbonden met Amsterdam. De stad heeft haar machtige positie in de gouden eeuw voor een groot deel te danken aan de haven. En ook nu nog heeft Amsterdam de vierde haven van Europa.

Het scheepvaartmuseum
Het museum huist, heel toepasselijk, in het in 1656 gebouwde Zeemagazijn van de Admiraliteit van Amsterdam. Het heeft een van de grootste collecties ter wereld op het gebied van maritieme geschiedenis en verschillende tentoonstellingen. De aanleiding voor een bezoek van School2Work was tweeledig. Enerzijds is het werk wat School2Work aan de eendenkooi van Ruigoord doet Een-grote-maquette-van-de-havengekoppeld aan de gouden eeuw omdat de kooi in 1652 in gebruik is genomen. Anderzijds laat het museum ook zien hoe groot de Amsterdamse haven tegenwoordig eigenlijk is en welke invloed die heeft op ons alledaagse leven.

Rondleiding
Na een kopje koffie in het restaurant nam gids Marit de groep mee voor een rondleiding door het gedeelte van het museum waar de hedendaagse haven centraal staat. In een programma genaamd ‘Havenpromotieteam’ kregen de jongens veel informatie over de haven, over wat daar allemaal gebeurt en hoe belangrijk het gebied is voor de werkgelegenheid in Amsterdam. Na de rondleiding moesten ze in twee groepen een reclamefilmpje voor de Haven maken. Zij kregen daarvoor een iPod Touch en een microfoon om in de tentoonstelling beelden en een wervende tekst op te nemen. Die werden snel Bij-VOC-schip-'Amsterdam'samengevoegd tot een ‘commercial’ voor het HavenPromotieteam. Na afloop werden de commercials, tot groot plezier, voor de groep vertoond. De beste films van elke maand worden op YouTube gezet en dingen mee naar de prijs voor de beste film van het jaar.

De Amsterdam
Na de lunch was het tijd voor de geschiedenis van de Nederlandse zeevaart in een rondleiding over het VOC-Een-spannend-verhaal-in-het-ruim-van-de-Amsterdamschip ‘Amsterdam’. Marit vertelde heel beeldend over het leven aan boord, over het eten, het water, de verdiensten, de straffen en meer alledaagse zaken. De jongens vielen van de ene verbazing in de andere. Vooral het 17de eeuwse zeemansalternatief voor wc-papier maakte indruk. Een allemans-end of allemanskwast was een stuk touw waarmee de zeelieden hun billen konden vegen. Het was aan de reling van het schip vastgemaakt en hing met de kwast in het zoute water om schoon te wassen. De boodschap van de rondleiding was duidelijk; het leven op zo’n schip is geen pretje geweest en de rijkdom van de 17de eeuw ging ten koste van heel veel levens. Dan kun je veel beter bij het huidige School2Work zitten en zorgen dat je een startkwalificatie haalt. Maar ze namen wel spannende verhalen mee naar huis.

Werkzaamheden, fauna en flora op de kooi – 22 mei 2015

22 mei

Eend 17 kleur web kleinWerkbeschoeiing-is-bijna-klaar
Dezer weken is de beschoeiing in de eerste vangpijp voltooid en is ook al het riet en waterplanten verwijderd. Nu zijn de rietschermen aan de beurt. Ook dat werk vordert gestaag, hoewel de vakantiedagen zich voor de jongens van School2Work aan elkaar rijgen. Binnenkort hopen we ze weer op volle oorlogssterkte aan de bak te hebben, want het is een arbeidsintensieve klus.

Fauna
In deze tijd van het jaar laten veel dieren zich weer zien. De lepelaar is terug en ook het ijsvogeltje is nadrukkelijk aanwezig. De kikkers zijn uit de modder gekropen en laten zich massaal horen en zien, wat weer reigers aantrekt. Een opvallende nieuwe verschijning, is de hermelijn. Diens paartijd valt in mei en juni; een tijd waarin de mannetjes op huwelijksreis gaan langs de territoria van verschillende vrouwtjes. Daarom laat die zich wat makkelijker zien. De hermelijn jaagt o.a. op knaagdieren, hazen en konijnen die ook op de kooilocatie ruim vertegenwoordigd zijn.Frettchen

Flora
De eerder aangepote wilgen langs de ‘schouwsloot’ (op last van het waterschap gegraven om de doorstroming te kunnen garanderen) zijn allemaal goed aangeslagen. Deze kunnen de komende winter voor het eerst op knotwilghoogte ingekort worden. Bij de aanleg van de kooilocatie, hebben we zo veel mogelijk grote bomen behouden en ingepast.Voor een van de grotere wilgen heeft het er de afgelopen tijd slecht uitgezien. Het was nogmaar de vraag of hij de veranderingen in de omliggende grond zou overleven. Maar dit voorjaar voorjaar is hij van onderuit de stam gelukkig weer aan het uitlopen. En dat ieder nadeel z’n voordeel heeft wordt maar weer eens bewezen door de specht die boven in het dode hout gesignaleerd is.Lepelaar mei 2015 - Frans Rodenbrug

Extra foto’s
Omdat het aantal foto’s bij deze blog wat te groot is, hebben we in onze facebookpagina een klein album aangemaakt. Kijk op: https://www.facebook.com/

‘De anatomische les’ op Ruigoord – 27 februari 2015

27 feb

Eend-3 op100Twee verkeersslachtoffers waren het lijdend voorwerp van een bijzondere les van docent Henk van der Lugt. De deelnemers van alle drie de lokaties van School2Work op Ruigoord kregen een echte autopsie te zien op twee mannetjeseenden/woerden. Dat is nog eens andere koek dan een kippetje uit de supermarkt.

‘Road Kill’het-verschil-tussen-een-wild-dier-en-een-supermarktkippetje
Frans Rodenburg komt regelmatig doodgereden dieren tegen in de polder. Konijnen, vossen, meerkoeten en eenden zijn bijvoorbeeld nog weleens het slachtoffer van het autoverkeer. En een week geleden lagen er twee wilde eenden langs de weg. De deelnemers van School2Work, bijna allemaal afkomstig uit de grote stad, kennen die dode dieren eigenlijk niet. De afstand tussen wat er levend in het wild te zien is en wat er kant en klaar in de winkels ligt is qua belevenis heel groot. Een anatomische les zou daarom heel leerzaam kunnen zijn. Frans had, ter vergelijking, ook een kippetje van een bekende supermarkt meegenomen. De les diende eigenlijk twee doelen. Ten eerste is het belangrijk dat de deelnemers wat leren over hoe een dier in elkaar zit; botten, spieren, organen, vet en huid. Dat leert je namelijk ook wat over hoe je eigen lichaam werkt. En ten tweede was het een les in waar het vroeger bij de eendenvangst om ging, nl. vlees en dons.

Docent Henk van der LugtDocent-Henk,-twee-deelnemers-en-een-woerd
De anatomische les werd gegeven door Henk. Hij is van oorsprong gymleraar en pedagoog. Via een beleidsmedewerkerschap bij de Amarantis Onderwijsgroep kwam hij in 2010 bij School2Work terecht. Hij is dus collega van ‘juf’ Charlotte Hilkemeier, waarover we eerder een blogje schreven. Ook Henk vind pubers geweldig. Aanpassen en op maat onderwijs geven, zoveel mogelijk in de buitenlucht, is helemaal ‘zijn ding’. En daarvoor is hij bereid ver te gaan, zoals het ontleden van twee woerden.

De anatomische les
Op de lokatie Ruigoord 1, was een ‘operatietafel’ gedekt met plastic om sectie te kunnen verrichten. De deelnemers hadden de dag ervoor al het een en ander gehoord over het schilderij ‘de anatomische les van Professor Tulp. Dat verbond de les met de expositie ‘De late Rembrandt's-professor-Tulp-aan-het-werkRembrandt’ in het Rijksmuseum en de schilder Rembrandt met het gebied rond de kooi. En dat was het derde doel van de les; kennis over de kunst en cultuur van Nederland. Als een moderne versie van de professor vertelde Henk een boeiend verhaal over anatomie, terwijl hij de eend vakkundig ontleedde, de deelnemers liet griezelen en probeerde hen erbij te betrekken. Ze maakten eigenlijk maar één foutje; bij eenden laat je het vet op de borst zitten. Dat houdt het vlees mals en geeft een knapperig korstje. Maar dat konden de mannen niet weten want ze hadden nog nooit een eendenborstje gegeten. De nieuwsgierigheid was echter wel gewekt; misschien iets voor de nabije toekomst.